امدادگران در مواجهه با افراد اتیسم چه کنند؟

0
1113

حوادث طبیعی همچون طوفان، سیل و زلزله به دلیل وقوع ناگهانی و آسیب‌های جسمی، روانی و مالی به فرد و خانواده، برای همه افراد ترس، وحشت و استرس بالایی به دنبال دارد.
افراد طیف اتیسم به یکسانی و یکنواختی محیط زندگی خود عادت دارند و هرگونه تغییر کوچک در سبک زندگی، باعث تشدید رفتارهای کلیشه‌ای و بیقراری آنها می‌شود. آنها توانایی مدیریت اضطراب ایجاد شده را ندارند. وقوع سیل به عنوان حادثه‌ای ناگوار باعث تخریب منازل، آسیب جسمی و روحی به اعضای خانواده ، زندگی در کمپ‌های مسقف، چادرها و محیط‌های پر همهمه و شلوغ را در پی دارد؛ این موضوع باعث تشدید استرس غیر قابل کنترل برای افراد طیف اتیسم می‌شود. از این رو آشنایی امدادگران و مددکاران حاضر در مناطق درگیر سیل به منظور امدادرسانی و کمک‌های خاص به افراد طیف اتیسم، به ویژه کودکان و نوجوانان ضروری است.

نکته قابل توجه در خصوص وقوع سیل، حساسیت برخی از این کودکان به سرما یا گرما، آب و حتی ضربات قطره‌های آب است. در  این شرایط، کودکان دچار این اختلال بی‌قرار می‌شوند. بسیاری از نیروهای امدادی حاضر در محل وقوع سیل با انگیزه‌ی زیادی تلاش می‌کنند که به فرد دارای اتیسم در رفع مشکلات خود کمک کنند. لازم است آنها در شریط زیر از متخصصان این حوزه کمک بگیرند:
پرخاشگری یا خودزنی که دائما تکرار شود و برای دیگران تهدید محسوب شود.
رفتارهای خطرزا مانند فرار کردن از محیط
تغییرات مداوم در رفتار و خلقیات مانند کج‌خلقی یا اضطراب مداوم
پسرفت در مهارت‌های خودیاری، کنترل ادرار و مدفوع و . . .
همکاری نکردن در خوردن داروها، غذا و آب

به یاد داشته باشید که در زمان بحران، همیشه از صدا و رفتار آرام و مهربانانه استفاده کنید، اما با استحکام و مقتدرانه بیان کنید.
به همه منابع احتمالی درد مانند دندان‌ها، ریفلاکس، روده، استخوان‌های شکسته، برش‌ها و زخم‌ها، عفونت‌ها، آبسه‌ها، پیچ‌خوردگی‌ها، کبودی‌ها و غیره با دقت نگاه کنید.

 

 

ترک پاسخ

لطفا نظر خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را اینجا وارد کنید